Kritiek vrouwenorganisaties op cijfers gelijkheid mannen-vrouwen

Op de ranglijst van gelijkheid mannen-vrouwen van het WEF (World Economic Forum) verscheen Nicaragua op de zesde plaats (Nicalog en gelijkheid man-vrouw). Het zou dus voor vrouwen fijner zijn om in Nicaragua te wonen dan in Nederland bijvoorbeeld. Reden voor presidentsvrouw Murillo om flink te juichen over de verworvenheden van de regering van haarzelf en haar man Ortega. Vrouwenorganisaties in Nicaragua zetten daar echter grote vraagtekens bij. ‘Inderdaad’, zegt Sandra Ramos, ‘die cijfers liggen er, maar moeten wel afgezet worden tegen de realiteit van alledag’. Ze is voorzitster van de vrouwenbeweging Maria Elena Cuadra die veel meisjes en vrouwen uit de vrijhandelsbedrijven organiseert.
In 2012 heeft het parlement de wet ’50-50′ aangenomen die gemeenten verplicht evenveel vrouwen als mannen aan te stellen. Dat is mooi, maar degenen die in het openbaar spreken zijn naast Murillo bijna altijd mannen. Dat brengt de Autonome Beweging van Vrouwen (MAM) ertoe om te spreken van een ‘biologische’ politiek van de regering: vrouwen wél op posten plaatsen, maar zonder autonome bevoegdheid. De MAM geeft als voorbeeld dat het Ebola-plan werd gepresenteerd door Roberto López, voorzitter van de Sociale Zekerheid, en niet de daartoe bevoegde vrouwelijke minister van Gezondheidszorg. En waar bleef de vrouwelijke burgemeester van Managua toen het ging om de recente ramp met aardverschuivingen in krottenwijken? Wie voerde het woord daar? De mannelijke secretaris Fidel Moreno.
Fotobijschrift: Een groep vrouwen gooit schoenen naar het parlementsgebouw met de eis dat ze opgenomen worden in de Sociale Zekerheid.

Sandra Ramos erkent dat de werkgelegenheid voor vrouwen is toegenomen, maar daar hoort een grote kanttekening bij. ‘Als we naar het soort werk kijken’ verklaart Ramos, ‘zien we dat het in veel gevallen gaat om minder gekwalificeerd soort werk. Bovendien worden mannen voor hetzelfde soort werk gemiddeld tien procent hoger beloond dan vrouwen .’
En als het om de rechten van vrouwen gaat mag niet vergeten worden dat de regering van Ortega en Murillo abortus provocatus onmogelijk heeft gemaakt. Ook als het gaat om verkrachte kinderen, meisjes en vrouwen.


Bijdrage